Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

ΔΕΤΣΗΔΕΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΙΔΕΣ-ΜΟΥΛΑΡΟΙ

ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ Ο ΓΙΩΡΓΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ-ΜΟΥΛΑΡΟΣ)  ΚΑΙ ΔΕΞΙΑ Ο ΑΔΕΛΦΟΣ ΤΟΥ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ (ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ-ΜΟΥΛΑΡΟΣ).Η ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΕΙΝΑΙ ΠΕΡΙΠΟΥ ΤΟΥ 1956.

Δευτέρα, 20 Απριλίου 2015

ΟΙ ΔΕΤΣΗΔΕΣ ΣΤΗΝ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ

Η αντίσταση στη Νάξο και ο ΣΤΝ του Δέτση
*O αρχηγός της Ναξιακής αντίστασης Γεώργιος Δέτσης
Γράφει ο Παντελής Στεφ. Αθανασιάδης
                Η Νάξος είναι ένα από τα ομορφότερα νησιά των Κυκλάδων. Νησί παραγωγικό με εργατικούς κατοίκους, οι οποίοι όταν τους χρειάσθηκε η πατρίδα έκαναν το καθήκον τους στο ακέραιο. Η ιστορία της Νάξου χάνεται στα βάθη των αιώνων.
                Ιδιαίτερη αναφορά θα κάνουμε σήμερα στην περίοδο της Κατοχής, όταν η Νάξος υπέστη τα πάνδεινα από τους Ιταλούς και Γερμανούς κατακτητές, αλλά και έδειξε την φιλοπατρία των κατοίκων της, που αντιστάθηκαν στους εχθρούς. Άλλωστε στη Νάξο γεννήθηκε και ο Μανώλης Γλέζος, που η κατοχή τον βρήκε στην Αθήνα και όχι στο νησί του.
                Στις 5 Μαΐου 1941 άρχισε η μαύρη νύχτα της Κατοχής όταν αποβιβάσθηκαν στη Νάξο, τα πρώτα ιταλικά στρατεύματα και την κατέλαβαν χωρίς καμιά αντίσταση, αφού δεν υπήρχε εκεί στρατός και οχυρώσεις.
                Αργότερα όμως, όταν κατέρρευσε το καθεστώς του Μουσολίνι στις 8 Σεπτεμβρίου 1943, τα ιταλικά στρατεύματα παρέδωσαν την εξουσία στους Γερμανούς οι οποίοι κατέλαβαν το τη Νάξο στις 12 Οκτωβρίου 1943.
                Η κατοχή έφερε πολλά δεινά στο ειρηνικό νησί. Ο επισιτισμός έγινε κύριο πρόβλημα, εξαιτίας των λεηλασιών και των αρπαγών των Ιταλών στην παραγωγή του νησιού. Σημειώθηκαν ακόμα και θάνατοι από πείνα ιδιαίτερα στις ορεινές περιοχές. Τα ίδια και όταν ήρθε η ναζιστική κατοχή. Μόνο για παράδειγμα στην Κόρωνο, αναφέρεται, ότι πέθαναν  πολλοί άνθρωποι από την πείνα. Γενικά η Νάξος κατά τη διάρκεια της Κατοχής, έχασε το ένα τέταρτο του πληθυσμού της.

Κυριακή, 13 Ιουλίου 2014

Ονόματα προσφύγων της οικογενείας Δέτση από τον Πόντο [ΚΡΙΜΑΙΑ-ΤΡΑΠΕΖΟΥΝΤΑ]

Στη συνεχή αναζήτησή μας και έρευνα για εύρεση όλο και περισσότερων προγόνων μας με το όνομα Δέτση, ανακαλύψαμε πίνακα του 1928 απογραφής προσφύγων εποικιστών στην Ελλάδα από τον Πόντο από με αναφορά σε δύο άτομα με το επώνυμο Δέτσης τα οποια και εγκατεσταθησαν εις Πτολεμαιδα [ πρ.Καιλαρια]:
 
α) Δέτση Ερμοφίλη του Ν. το γένος Ι. Δούκα, προερχόμενη από Κοινόνησα Τραπεζούντας, με κωδικό εγγραφής: 205780-69Μ
β) Δέτσης Νικόλαος του Στυλιανού, προερχόμενος Δεοδώμα Κριμαίας, με κωδικό εγγραφής: 205780-068
 
Επίσης, υπάρχει καταγραφή ονομάτων παραπλήσιων προς το επώνυμό μας, τα οποία θα μπορούσαν να αποτελούν μέρος του επωνύμου των Δέτση, όπως: Δετσίδης, Δέτσος, Δέτσου.
Επισυνάπτουμε τον αυθεντικό κατάλογο στον οποίο έχουν εντοπιστεί αυτά τα ονόματα.
Παρακάτω σας παραθέτουμε το ιστολόγιο-σημείο αναφοράς από την έρευνά μας.
 
ΤΑ 4 ΒΗΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΑΝΑΖΗΤΗΣΗ ΤΩΝ ΟΝΟΜΑΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ:

1°ΒΗΜΑ:Πηγαίνουμε στο αρχικό γράμμα του επιθέτου που αναζητούμε και βρίσκουμε το επίθετο
2°ΒΗΜΑ:Εάν γνωρίζουμε τον τόπο προέλευσης,επικεντρώνουμε σε αυτόν,εάν όχι,πηγαίνουμε στο 3° βήμα

3°ΒΗΜΑ: Αυτός είναι ο αριθμός της δήλωσης του πρόσφυγα εποικιστή στην Ελλάδα κι ο οποίος μας οδηγεί στον τόπο απογραφής του που συνήθως είναι και ο τόπος που εκαταστάθηκε μόνιμα και τον τόπο αυτόν τον βρίσκουμε από εδώ:http://pontos-patridamou.blogspot.gr/2012/10/1.html#axzz2AE426Rg0
4°ΒΗΜΑ:Επιβεβαίωση ότι βρήκαμε το σωστό όνομα αφού γνωρίζουμε πλέον ότι το χωρίο είναι το δικό μας ή κάποιου συγγενή μας..........
ΟΝΟΜΑΣΤΙΚΟΣ ΚΑΤΑΛΟΓΟΣ ΑΓΡΟΤΩΝ ΠΡΟΣΦΥΓΩΝ

Σε αυτούς τους πίνακες θα βρούμε το νούμερο της δήλωσης απογραφής των προσφύγων  σε ποιά περιοχή,σε ποιό γραφείο απογραφήκαν δηλαδή.Αυτούς τους πίνακες θα τους χρειαστούμε αφού βρούμε το όνομα του πρόσφυγα που μας ενδιαφέρει στους ονομαστικούς κατάλογους που ετοίμασα.Δίπλα στο όνομα των προσφύγων υπάρχει η δήλωση καταγωγής του και ο αριθμός της υπεύθυνης δήλωσης της απογραφής του.Αυτός ο αριθμός δήλωσής του μας οδηγεί σε αυτούς τους πίνακες να δούμε πού καταγράφηκε και συνήθως είναι και ο τόπος που παρέμεινε-δημιούργησε το σπιτικό του....

Πηγή:Επιτροπή Ποντιακών Μελετών

 

Πέμπτη, 19 Δεκεμβρίου 2013

ΔΕΤΣΗΔΕΣ ΤΟ 1949

ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΣ ΤΟΥ 1949 ΣΤΟΝ ΚΑΜΠΟ ΣΤΟΥ ΚΑΡΕΝΤΖΗ ΤΡΩΝΕ ΚΟΥΡΙΑΛΗ, ΒΛΑΧΟΜΙΧΑΛΗΣ ΔΕΤΣΗΣ ΑΠΟ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΒΛΑΧΟΒΑΣΙΛΗΣ ΔΕΤΣΗΣ, ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ ΔΕΤΣΗΣ

Παρασκευή, 13 Δεκεμβρίου 2013

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2013

ΑΝΑΜΝΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΘΗΝΑ

ΑΡΙΣΤΕΡΑ ΣΤΡΑΤΙΩΤΗΣ Ο ΓΙΑΝΝΗΣ ΜΟΥΛΑΡΟΣ ΚΑΝΑΤΑΣ ΔΕΞΙΑ Ο ΑΝΤΡΕΑΣ ΚΑΦΑΝΤΑΡΗΣ ΚΑΙ ΔΙΠΛΑ ΤΟΥ Η ΑΔΕΛΦΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΑΚΗ
[ΚΟΥΛΑ]

Πέμπτη, 31 Οκτωβρίου 2013

ΟΙ ΔΕΤΣΗΔΕΣ


     Το Επωνυμο Δέτσης είναι άμεσα συνδεδεμένο με το νησί της Νάξου. 

Οι οικογένειες μπλέκονται μεταξύ τους σε ένα γαϊτανάκι τόσο πυκνό, σαν το κουβάρι της Αριάδνης, που μας ζητάει να ξετυλίξουμε και να βρούμε την άκρη του.

  Παρόντες σε όλες τις μεγάλες ιστορικές στιγμές της ελληνικής ιστορίας, απέδειξαν το ήθος, την αγωνιστικότητα, την φιλοπατρία, την αυτοθυσία και τις υψηλές ηθικές αξίες που διακατείχαν κάθε μέλος της.  Σε καιρό πολέμου και σε καιρό ειρήνης, οι Δέτσηδες ήταν παρόντες, να αγωνίζονται, να κάνουν οικογένειες, να προκόβουν.

Σε όλα τα σημεία της Ελλάδας, αλλά και σε όλα τα μήκη και πλάτη της γης εντοπίζεται και ένας Δέτσης.  Αφετηρία όμως πάντα ήταν και θα είναι η αγαπημένη μας γενέτειρα, το χωριό του Δαμαριώνα.  Από εδώ ξεκίνησε η πορεία του ονόματος μέσα στην ιστορία και εδώ ευελπιστούν όλοι οι ξενιτεμένοι Δέτσηδες πως θα είναι ο τελικός προορισμός τους.

Όταν κλείνουν τα μάτια τους τη Νάξο ονειρεύονται.  Δεν ξεχνιέται.  Χαράζεται στη μνήμη τους.  Κερδίζει εμπειρίες και επιστρέφει.

Κουβαλώντας μαζί τους την εθνική κληρονομιά, τα αρώματα του τόπου τους, φύλακες της ιστορίας τους, τη φλόγα, την ακλόνητη πίστη.

 
Ο αέναος Οδυσσέας που κρύβεται μέσα στον καθένα μας, να αναζητεί νέους τόπους, νέες περιπέτειες, πνεύμα ανήσυχο, αλλά ο νόστος της πατρίδας να είναι πάντα φωλιασμένη μέσα στην καρδιά του. αχαλίνωτο πνεύμα.

ΔΕΤΣΗΣ= 
Άνθρωπος απλός, γνήσιος, ακάματος, , άνθρωπος της προσφοράς, της αυτοθυσίας

Όλοι με έναν διακαή πόθο, να ανακαλύψουν τις ρίζες τους, τους προγόνους τους, τον τόπο τους.

Όλοι οι απομακρυσμένοι Δέτσηδες έψαχναν γι’ αυτές.  Εμπόδια όπως οι μεγάλες αποστάσεις, το γεγονός ότι συγγενείς δεν γνωρίζονταν μεταξύ τους, ακόμα και η γλώσσα, δεν ήταν αρκετά να τους εμποδίσουν, άλλος περισσότερο, άλλος λιγότερο, να ψάξουν.